Ohm My Travel

India; love it, or hate it!

India, het land van chaos en heilige dieren. Ondanks dat ik geen directe reden heb om naar India af te reizen, kwam deze bestemming toch op mijn pad. Ergens wist ik van tevoren al dat ik India ging bezoeken, in Nederland had ik al een visum geregeld, maar met het idee om in een vrij weekend naar India te vliegen voor een kort bezoek. Het liep net even iets anders dan gepland, maar dat hebben jullie als het goed is al gelezen.

India is heftig, de geuren, de kleuren, de geluiden. Alles komt heel hard binnen. Elke minuut is een uitdaging. Je moet alle zintuigen gebruiken om goed bij de les te blijven. Iedereen die je onderweg ontmoet wil geld van je en je wordt de hele dag door opgelicht. Het is een vreemd, vermoeiend maar ook een zeer fascinerend land.

Ondanks bovengenoemde uitdagingen heb ik ook veel mooie dingen gezien, enkele hoogtepunten zijn de Taj Mahal, Lotus tempel, Lodi Gardens, geboorteplaats van Hare Krishna, Rishikesh (yoga hemel) en ontelbaar veel mooie tempels.

Mijn conclusie; India is niet te vergelijken met andere landen, het is een ingewikkeld land met veel eigen regels die afwijken van de wet, een land vol contradicties. India is als je het mij vraagt een land voor de gevorderde reiziger. Ik ben in ieder geval heel blij om weer door te reizen naar Nepal!

Liefs,
Iris

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ohm My Travel

Mijn dagen als vrijwilliger op de Shree Bhumeshwor Basic School

Het leven hier in de bergen is echt back to basics. Ik slaap in een origineel Nepalees huisje gemaakt van klei. Zonder deuren, ramen, gas, stromend water, elektriciteit of wc.
Koken doen we in een klein hutje naast het huis op open vuur. Alleen het vuur aanmaken kost ons al ruim een half uur.

Elke ochtend sta ik om 5 uur op, dan gaan we 1 uur lang schoonmaken en dingetjes in huis repareren, mocht dat nodig zijn. Van 6 tot 9 zijn we bezig met koken, eerst maken we de lunch klaar en vervolgens ons eigen ontbijt. Vaak komen er rond die tijd wat dames uit de buurt langs, om een klein hapje mee te eten. Na de afwas is het tijd om ons klaar te maken voor school. De school begint om 10 uur en het is nog even een stukje lopen voordat we bij de school zijn. De wandeltocht bestaat uit het doorsteken van rijstvelden, maisvelden, langs boerderijen en heuveltjes voordat we boven in het dorp bij de school uitkomen.

De school telt in totaal 60 kinderen en 9 leraren (die overigens nooit allemaal aanwezig zijn). De Shree Bhumeshwor Basic School is een lokale overheidsschool, gratis voor alle arme kinderen uit de buurt. De kinderen zijn allemaal zeer gemotiveerd tijdens de lessen, ze luisteren goed en zijn zeer respectvol. Dit maakt het lesgeven voor mij ook bijzonder waardevol. In eerste instantie dacht ik dat ik alleen de allerkleinsten les zou gaan geven, echter vanaf dag 1, geef ik in elke klas op elk niveau Engels. Ik had nooit gedacht dat ik dit zo ontzettend leuk zou vinden.

De directeur van de school laat mij compleet vrij, waardoor ik gelijk een enorm verantwoordelijkheidsgevoel krijg. Ik bereid braaf al mijn lessen voor en de kinderen luisteren dankbaar naar wat ik hun aanreik. Een belangrijk onderdeel van het onderwijs op de basisschool is het zelf schrijven en zingen van liedjes. Het is goed voor hun fantasie en taalontwikkeling, daarnaast maakt zingen energie vrij, waardoor ze zich blij voelen. Hoe mooi is dat?

Om 4 uur is de lesdag afgelopen en loop ik samen met Sita (mijn vriendin en lerares Engels) naar ons huisje. Daar gaan we eerst samen theedrinken en vervolgens koken voor het diner. Ook dit kost weer enige uren, ze besteden enorm veel aandacht aan eten (heel erg mindful).

Na het koken besteed ik mijn tijd aan het maken van tentamens voor de groepen 6,7 en 8. Sita heeft mij gevraagd tentamens te maken voor het hele jaar. Een superleuke opdracht waar ik vele uren mee bezig ben. Tijdens het maken van de tentamens komen er altijd een stuk of 4 – 5 kinderen langs met vragen. Het is hier een in en uitloop van kinderen die even gedag zeggen, een dansje willen laten zien of gewoon even willen kletsen. Voor mij is dit een bevestiging dat ze mijn aanwezigheid waarderen en mij als persoon respecteren.

Tegen een uurtje of 8 – 9 gaan we eten en na het eten gaan we gelijk naar bed. In bed kletsen we nog wat alsof we al jaren vriendinnen zijn. Dan blazen we de kaarsjes uit en gaan we slapen.

De kinderen gaan 6 dagen in de week naar school en op zaterdag zijn ze vrij. Op deze vrije dag besteed ik de eerste uren van de dag aan het helpen van lokale vrouwen een vak te leren. Het gaat hier om haken, het maken van rieten stoeltjes en het ontwerpen van sierraden. Door het leren van een vak kunnen ze zelf wat geld bijverdienen. In de meeste gevallen hebben de inwoners van de dorpen geen baan. Ze werken vaak lange dagen op het land om in hun eigen onderhoud te voorzien. Klagen doen ze trouwens niet, ze zijn altijd vriendelijk en ogen gelukkig met wat ze hebben.

Het is echt een enorme verrijking om een maand lang een compleet ander leven te hebben. Ik zou willen dat ik het eerder had gedaan, maar eigenlijk is het nooit te laat. Vier weken is te overzien en kan je al aardig wat meekrijgen van een andere cultuur.

Mocht je de wens hebben om eens vrijwilligerswerk te doen, dan kan ik het alleen maar van harte aanraden. Het is een onvergetelijk mooie ervaring, die je je hele leven met je mee zult dragen.

Alle liefs uit Nepal,
Iris